Een bewogen dagje,

Een puppyreünie. Wat daarvan te verwachten? Het gevoel was al heel de week: we kijken er naar uit.

Dan kwam zaterdag 24 oktober en we werden in de kennel hartelijk verwelkomd door Steven en even later ook door Christa. De puppy's waren dol-enthousiast om hun broertjes en zusje terug te zien, evenals Steven die af en toe natte voetjes kreeg bij de verwelkoming (nietwaar 'Joyka' en 'Jack'). De beestjes mochten dan eens los van de leiband kennis maken met elkaar. Ze vonden het DE MAX.

Na de introductie van alle puppy's met hun eigenaars konden we een drankje nuttigen en een beetje keuvelen over de eerste maanden, die we met onze pup hebben doorgebracht.

Toen was het tijd om een spelletje te spelen. Een leuk bedacht parcours met een slalom, een wip, een tafel, een flesjesgordijn, en noem maar op. De bordertjes deden leergierig alles wat hun baasje hen opdroeg.

Na de uitgebreide spelletjesronde zijn we een wandeling gaan maken naar een boerenveld iets verderop. De mais werd er net afgereden en andermaal mochten ze los de ziel uit hun lijf lopen. Dat is dan ook wat ze gedaan hebben, want na een tijdje zagen we geen hondjes meer maar stipjes. Maar zoals het een echte border betaamd, kwamen ze al snel weer naar hun baasjes gecrosst. Wat was dat leuk.

Eenmaal terug bij de kennel werd er een rondje water gegeven. Beurt voor beurt kapte de jeugdige hondjes een litertje water naar binnen om dan te vervolgen met een bal spelletje. Allez, ja een BAL spelletje. De bedoeling wa dat ze de gigantische bal verder duwden met hun neus. Stuk voor stuk hadden ze daar geen probleem mee en ze amusseerden zich kostelijk. Vervolgens deden we een speurspelletje, wat ook iedere border tot een goed einde bracht.

Na deze belevenisvolle namiddag mochten de hondjes wat rusten en de baasjes kregen nog een broodje met beleg naar keuze aangeboden. Na spijs en drank was er de officiële uitreiking van de stamboom en kregen we van de lieve mensen van de kennel nog een diploma, een beker (woehoew de allereerste is binnen) en een snoepmandje voor de hondjes cadeau.

Zoals je al leest was deze namiddag een toppertje en veel meer dan we verwacht hadden. Met een smile op ieders gezicht namen we afscheid en keerden we meer dan tevreden naar huis terug.

Bedankt aan alle eigenaars dat jullie met het volledige gezin kwamen. "Special thanks" aan Renske en Sam, het gastgezin van Kaylee, de mama van de puppy's, die ook present tekenden. En dan moeten we zeker nog Steven en Christa bedanken voor de onvergetelijke namiddag. Geen enkele kennel naar ons weten die dit doet voor hondjes en baasjes.

Ik kan die mensen het best omschrijven met de slogan van safety first namelijk:

MOTIVATION, DEDICATION, MAAR VOORAL DOGGY'S FIRST